Final do curso

E foi así como despedimos o curso: xogando a todos os xogos que aprendimos e nos que participamos durante o curso. Queremos continuar o ano que ven porque os xogos que xogaron os nosos pais, avós e antepasados en xeral non se deben perder.

Gracias a todos!!

Xogos de Chile: "El Luche"

El Luche

No chao debuxamos unha plataforma com oito categorias ou casetas. O xogador debe atirar unha tella que debe cair na primeira división marcada. Depois debe saltar nun pé até esa primeira división e sempre con un só pé, recoller a tella e saltar de regreso até o lugar de partida. Superada a primeira caseta, volvemos lanzar a tella para a segunda e novamente se vai por el, saltando nun pé e regresando ao ponto inicial. Asi sucesivamente, até chegarmos à última caseta. Debe terse cuidado de que a tella non caia nas liñas que marcan a separación das categorias e tamén está prohibido pisalas porque isso significaria retroceder un nível no xogo.

O Luche Tradicional
 

A pesar de ter sofrido alunhas modificación, o "luche clásico" é aquel que ten tres casetas numeradas do 1 ao 3 e outro coa letra D de descanso. Inclue tamén os triánguls chamados "os sinos", o "inferno" e o "ceu". Esta representación deseñada antigamente con carbon e hoxe con xiz, é a que fai alusión à espiritualidade que o freire que a inventou queria entragar ao xogo. Xa que as suas divisións simbolizan as distintas etapas da vida do home: as tres primeiras están referidas à infancia, à xuventude e à madurez conseguida polo home. O descanso representa a chegada do home à vellice e finalmente, os sinos fan referenia à morte e à salvación do home. Existen outras versons do xogo:

A Chilena:

Componse de trazos de liñas rectas no chao que incluen duas casetas de descanso e un de coroa.

A Alemana:

Os seus trazos son rectos e tamén curvos, polo que aumenta o grau de dificuldade, ainda que apresenta mais descansos.

A do Caracol:

É a mais complexa, xa que as suas casetas están organizadas em forma espiral, son curvos e non teñen nengún descanso.

O salto do Poldro

Este xogo pode xogarse por equipos co fins competitivos ou pode xogarse simplesmente por pasar o tempo sen  que iso sirva de escusa para gañar ou perder.

No caso de xogar sen fins competitivos, simplesmente é disporse posicionalmente un dos xogadores como agachado, cos xoellos flexionados e o corpo debruzado até apoiar os cotovelos sobre os xoellos dobradose. A cabeza debe estar metida para adentro o máximo para evitar que o saltador tropece.

Posteriormente o outro ou outros xogadores-saltadores procederan a coller velocidade e impulso até pousaren as maos nas costas do agachado e saltalo coas pernas abertas sen tocar para nada o seu corpo. O saltador unha vez cumprido o obxectivo tomará posición de agachado uns pasos mais adiante e receberá sobre si o salto do que antes era o agachado que ele acaba de saltar.

No caso de optar pola competición, deberá haber como mínimo dous equipos  con un número mínimo de tres xogadores, situados nunha linha de saida e con unha liña de meta bem indicada. Á voz de "xa" por parte do profesor ou árbitro, procede o primeiro xogador de cada equipo a coller posición de agachado un par de metros depois da liña de saida para poder ser saltado polo segundo xogador  e depois polo terceiro. Cada saltador debe á sua vez porse en posición de agachado para ser saltado polos que o seguen e cada saltado, unha vez acaben todos sairá da sua posición para exercerr de saltador.... O salto por turnos debe producir unha rotación que imprima movimento ao equipo facendo que este se mova até chegar á liña de chegada. O primeiro equipo que termine o percurso será o que finalmente gañe.

O truque ou O truco

1. O campo de xogo estará disposto en dez espazos rectangulares coa forma que se ve no video
2. O xogo comeza cando a primeira xogadora proceda a lanzar unha tella o mais plana posíbel para que esta caia na caseta número 1.
3. A tella non poderá cair na raia ou fora da caseta debida.
4. A xogadora deberá saltar á pata coxa todas as casetas sen tocar a raia nem sairse do campo de xogo. 
5. As casetas duplas poderán ser saltadas pousando os dous pés á vez. Un cada caseta.
6. A caseta onde está a tella non deberá ser pisada para nada. 
7. Unha vez chegada á caseta número 10 a xogadora poderá descansar pousando os dous pés á vez e tomando o seu tempo para continuar o percurso de volta.
8. Na caseta número 10 a xogadora deberá dar a volta e proceder á inversa e da mesma forma até chegar á caseta onde estexa a tella que deberá apañar, agachandose mas sen deixar de estar á pata coxa. 
9. Se o traxecto foi feito con total corrección, a xogadora lanzará a tella ao seguinte rectángulo procedendo da mesma forma e evitando pisar a caseta onde está a tella. 
10. Cada vez que a xogadora leve a cabo perfeitamente o percurso no seguinte lanzamento deberá ir mais unha caseta até chegar ao número 10. 
11. Cada vez que unha xogadora erre no seu lanzamento, quer porque no seu salto pise unha linha, quer porque a tella vaia fora do campo de xogo ou fora da caseta que non corresponda, quer por pousar os dous pés onde deberia pousar só un... deberá sair do turno para deixar a vez á xogadora seguinte 
12. As xogadoras seguintes comezarán quer desde o princípio se comezan a sua vez, quer desde onde o deixaron a última vez que lhe tocou e ficaron eliminadas por ter cometido algun erro.
13. Quen chegar primeira coa tella ao número 10, completando o percurso será a gañadora.
14. Cada turno, contará con unha só tentativa de lanzamento da tella.